Info

Historiek

Deze manier van rijden (amazone), ontwikkelde zich in de middeleeuwen uit noodzaak voor de adellijke dames. Reizen in deze periode over onverharde wegen was geen pretje. Vorstinnen als Caterina de Medici en Maria van Bourgondi´┐Ż maakten deze vorm van rijden bekend in onze geschiedenisboeken. Soms ook in negatieve zin. Deze manier van rijden, zedelijk (volgens de tijdsgeest) en comfortabeler voor vrouwen ontwikkelde zich op het Europese vasteland, voornamelijk in Frankrijk. In 1830 werd in Frankrijk de jachtkruk gebrevetteerd door de gekende Baucher in Parijs. Sinds dan, door verbeteringen aan het zadel, ontwikkelde het damesrijden zich tot een moderne, veilige en alternatieve rijmethode voor dames. De rijstijl waaide in de middeleeuwen over naar het traditionele Engeland, waar het vossenjacht-rijden druk werd beoefend. Gekende personages zoals keizerin Elisabeth van Oostentrijk (Sissi) reden in Engeland in de jachten en sprongen in dameszit, de niet te onderschatten hindernissen. Onder invloed van onder andere een nieuwe tijdsgeest na de 2e wereldoorlog en het feminisme schafte de vrouwen zich een uniseksrijbroek aan en reden in spreidzit. Het amazonerijden verdween stilaan en werd nog door enkelen, welke de kennis hadden van voor de 2e wereldoorlog, gereden in een aantal drijfjachten. Het elegante beeld van de dames in de dameszit verdween hierna zo goed als definitief in west-europa.
In Engeland was het dameszadelrijden een zelfde lot beschoren, doch een aantal mensen richtten in 1977 de Engelse "side-saddle association" op. Sindsdien is dit de moedervereniging voor dameszadelclubs over de hele wereld.

Waarom dit doen

De hoofdreden om deze sport terug op te nemen is gewoon het plezier ervan. Een dame te paard in de zijzit kan maximaal genieten van haar paardrijkunsten en wordt door iedereen bekeken gezien ze een elegantere uitstraling heeft dan in de herenzit. Dit is een gelijkwaardig alternatief, ik zou zelfs durven zeggen een meerwaarde. Sommige paarden laten zich beter rijden gezien zwaardere kruishulpen. Het is even veilig als het herenzadel op voorwaarde dat men met goed materiaal werkt.

Doe mee aan de levende cultuur!